Miraç 1

Söyleşirken Cebrâil ile kelâm geldi Refref önüne verdi selâm Aldı ol şâh-ı cihâm ol zamân Sidre’ye gitti ve götürdü hemân Bir fezâ oldu o demde rûnümâ ne mekân var anda ne arz-u semâ Kim,
ne hâlidir,
ne mâlî,
ol mahal akl-ü fikr-etmez o hâlî fehm-ü hâl Ref olup ol şâha yetmiş bin hicâb nûr-ı tevhîd açdı vechinden nikâb Her birisinden geçerken îlerû emr-olundu Yâ Muhammed gel beru Yürü kim meydan senindir bu gece ya Resulallah Ermedi evvel gelen bu devlete kimse layık olmadı bu rif’ate Âşikâre gördü Rabbü’l-İzzetî Âhiretde öyle görünür ümmeti Bî-hurûf-ü lâfz-u savt ol pâdişâh Mustafa’ya söyledî bî-iştibâh Dedi kim matlûb ü maksûdün benem sevdiğin cân ile mâbûdün benem Gece gündüz durmayıp istediğim ne ola ki görsem ki cemalin dediğim Gel habîbim sâna âşık olmuşam cümle halkı sana bende kılmışam Ne murâdın vâr ise idem revâ eyleyem bir derde bin türlü devâ Mustafâ dedi “Eyâ Rabbe’r-Rahîm Vey hatâ pûş ü atâsı çok kerîm Ol zaîf ümmetlerim hâlî nola Hazretîne nîce anlar yol bula Gece gündüz işleri isyân kamû korkarım ki yerleri ola tamû Yâ İlâhî,
hazretinden hâcetim bûdurur kim ola makbûl ümmetim” Allahümme salli alâ seyyidina Muhammedinillezi Câe bil Hakkıl mübin ve erseltehu rahmeten lil âlemin