Bakma kabristanın ancak saha-i medhuşuna,
Dur da bir müddet kulak ver nale-i hamuşuna! Kalbi hiç benzer mi bak sima-yı heybet-püşuna? Kim ki dalmıştır hayatın seyl-i çuşa-çuşuna,
Can atar,
bir gün gelir,
yorgun düşüp aguşuna! Ey mezaristan,
ne alemsin,
ne yüksek fıtratın! Sende pinhan en güzin evladı insaniyyetin; Senden istimdad eder feryadı ye’sin,
haybetin.
Bir yığın göz nurusun,
yahud muhammer tıynetin,
Ruh-i pakinden coşan gözyaşlarından milletin!
Bu eser Bakma Kabristan Sahaı Medhüşuna ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
