🎵 On Dört Asır Evvel
Video aranıyor ve otomatik olarak eklenecek...
Bu işlem sadece ilk ziyaretçi için yapılır
Ondört asır evvel,
yine böyle bir geceydi,
Kumdan,
ayın ondördü,
bir öksüz çıkıverdi! Lakin,
o ne hüsrandı ki Hissetmedi gözler,
Kaç bin senedir halbuki bekleşmedelerdi! Nerden görecekler,
göremezlerdi tabii; Bir kere,
zuhur ettiği çöl en sapa yerdi,
Bir kerede,
mamure-i dünya,
o zamanlar,
Buhranlar içindeydi,
bu günden de beterdi.
Sırtlanları geçmişti beşer yırtıcılıkta; Dişsiz mi bir insan,
onu kardeşleri yerdi! Fevza bütün afakını sarmıştı zeminin.
Salgındı,
bugün şarkı yıkan,
tefrika derdi.
Derken,
büyümüş kırkına gelmişti ki öksüz,
Başlarda gezen kanlı ayaklar suya erdi! Bir nefhada insanlığı kurtardı o ma’sum,
Bir hamlede kayserleri,
kisraları serdi! Aczin ki,
ezilmekti bütün hakkı dirildi; Zulmün ki,
zeval aklına gelmezdi geberdi! Âlemlere rahmetti evet şer-i mübini,
Şehbalini adl isteyenin yurduna gerdi.
Dünya neye sahipse,
O’nun vergisidir hep; Medyûn ona cemiyyeti,
medyûn O’na ferdi.
Medyûndur o mâsuma bütün bir beşeriyyet Yâ Rab,
bizi mahşerde bu ikrâr ile haşret.
