Eyâ sen sanma kim senden bu güftârı dehân söyler
Veyâ terkîb olan ‘unsur yahûd lahm-ı zebân söyler
Seni ol sana bildürmek murâdın kasd idüp Mevlâ ‘Anâsırdan giyüp bir ton yüzünden tercemân söyler
Yaratdı cümle eşyâyı özin setr eyleyüp anda Göründi niçe bin yüzden velî kendi nihân söyler
Olar kim bilmedi nefsin ‘arefden almayup dersin
Degildür Hakk’a ‘ârifler
özin bilmez yalan söyler
Kimindür bunca cünbüşler kimindür nutk iden gevher Özinden olmadun ‘ârif ki senden özge kân söyler
Hayâl-i zıl yeter ‘ibret görünen hayme-i tende Degildür nutk iden suret derûnunda devrân söyler
Sekâhüm Rabbühüm hamrın içen ‘âşıklar ey Nâkşî Olurlar bî-mekân anlar mekândan lâ-mekân söyler
Bu eser Eya Sen Sanma Kim ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
