Bir zamanlar
Belh şehrinin hükümdarı iken ardarda gelen uyarılarla gerçek hükümranlığın Aziz ve Celil olan Allah’a ait olduğunu anlayan İbrahim Bin Edhem Hazretleri nefsi ile giriştiği zorlu ve çetin mücadeleleri Allah’ın lütfuyla kazanmış ve sonunda Rabbine kul olmanın zevkini tatmıştı.
Artık sadece Belh’in değil imanla dolu gönüllerin sultanı olmuştu Nice zamandır gönlünü bir kor gibi yakan nedamet hislerini teskin etmek ve içini Rabbine dökmek arzusuyla Kâbe yollarına düştü bu yüce insan Gözyaşlarının eşlik ettiği her anı tövbe ve istiğfar ile dolu bir yolculuktan sonra ulaştı mukaddes beldeye binlerce mümin gibi o da yöneldi Kâbe-i Muazzama ‘ya yaklaştı yaklaştı ve Cennet kokulu Kâbe örtüsüne başında dayadı Zaman ve mekânın yok olduğu bir anda halini en yüce dosta en samimi ifadelerle arzetti ve gözyaşlarıyla şöyle yalvardı İbrahim Bin Edhem= Hecertü’l-halka turran fî hevâkâ Ve eytemtü’l-‘ıyâle li key erâkâ Velev katta’tenî fi’l-hubbi irben Lemâ hanne’l fuâde ilâ sivâkâ
Tecâvez ‘an za’îfin kad etâkâ Ve câe râciyen yercû nedâkâ Ve in yekü yâ müheyminü kad ‘asâkâ Fe lem yescüd li ma’bûdin sivâkâ
İlâhî ‘abdüke’l ‘âsî etâkâ Mükırran bi’z-zünûbi fe kad de’âkâ Ve in tağfir fe ente lizâkâ ehlün Ve in tetrud fe men yerham sivâkâ
Hecertü’l-halka turran fî hevâkâ Ve eytemtü’l-‘ıyâle li key erâkâ Hecertü’l-halka turran fî hevâkâ Ve eytemtü’l-‘ıyâle li key erâkâ Velev katta’tenî fi’l-hubbi irben Lemâ hanne’l fuâde ilâ sivâkâ
Sevgin uğruna bütün insanları terk edip sana yöneldim Seni görmek ümidiyle ehl-i iyalimi kimsesiz bırakıp sana geldim Sevginle gönlümü parça parça kessen de senden gayrısını asla istemem
Tecâvez ‘an za’îfin kad etâkâ Ve câe râciyen yercû nedâkâ Tecâvez ‘an za’îfin kad etâkâ Ve câe râciyen yercû nedâkâ Ve in yekü yâ müheyminü kad ‘asâkâ Fe lem yescüd li ma’bûdin sivâkâ
Af nidanı duymak ümidiyle gelen şu biçare kulunun günahını bağışla Her ne kadar sana isyan etti ise de ey her şeyi görüp gözeten Rabbim Senden başkasına asla secde etmediğini sen de bilirsin
İlâhî ‘abdüke’l ‘âsî etâkâ Mükırran bi’z-zünûbi fe kad de’âkâ İlâhî ‘abdüke’l ‘âsî etâkâ Mükırran bi’z-zünûbi fe kad de’âkâ Ve in tağfir fe ente lizâkâ ehlün Ve in tetrud fe men yerham sivâkâ
İlahi günahkâr kulun sana geldi Suçunu itiraf edip sana yalvarıyor Eğer affedersen bu zaten şanındandır
Eğer reddedersen senden başka kim kim merhamet eder
Bu eser Münacaat ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
