Gavsiyet

Bir Allah’ı zikret binbir ismiyle Hû Doksandokuz Esmâ-ül Hüsnâ’siyle Hû Na-mütenâhi tecelli üzeredir Allah Hû Surette ayrı,
sirette ayrı tecellidedir Hû Fehmeyle Kur’ân’da elif,
lâm,
mim’i Bir ismi El-Selâm,
bir ismi El-Velî Hakk’ın habibidir Muhammed-Ali Yâr-i cân’dır Sultan Veysel Karani Hâmil-i Rûh-ül-Kudüs ol Gavs-ı Âzam Edrikni yâ Pîr’im Seyyid Abdüsselâm Vâris-ül Enbiyâ’dır Pîr Abdüsselâm Ta’zim sana,
hürmet sana yâ selâm Ben,
Abdülkâdir’in aynıyım,
dedi İki Gavs-ı Enâm’ın mâruf şöhreti Cebel’e takla attırır ulu himmeti Dü cihân üzredir sevgisi-muhabbeti Elinde sancağı rûz-i mâhşer’de Sadık dervişân’ı vahdet hâlinde Saltanatı bâkidir iki âlemde Sultan Abdüsselâm-ül Esmer’in Derviş Faik kapısında kul oldum.
Odundum,
ocağında yandım kül oldum… Hamdolsun bahçesinde Açan solmaz gül oldum.
Pîr’im Seyyid Abdüsselâm-ül Esmer’in.