Beni dünyaya çağırma ona geldim fena gördüm Demâ gaflet hicab oldu; ve nur-u Hak nihân gördüm.
Bütün eşyâ-i mevcudât; birer fânî muzır gördüm.
Vücud desen,
onu giydim; ah ademdi,
çok belâ gördüm.
Hayat desen,
onu tattım; azab ender azab gördüm.
Akıl ayn-ı ikàb oldu; bekàyı bir belâ gördüm.
Ömür ayn-ı hevâ oldu; kemâl ayn-ı hebâ gördüm.
Amel ayn-ı riyâ oldu; emel ayn-ı elem gördüm.
Lezzet ayn-ı elem oldu; vücudda bin adem gördüm.
Habîb desen onu buldum; ah! Firâkta çok elem gördüm.
Visâl nefs-i zevâl oldu; devâyı ayn-ı dâ’ gördüm.
Bu envâr,
zulümât oldu; bu ahbabı yetim gördüm.
Bu savtlar,
na’y-i mevt oldu; bu ahyâyı mevât gördüm.
Ulûm evhâma kalboldu; hikemde bin sekam gördüm.
Hayat desen,
onu tattım; azab ender azab gördüm.
Akıl ayn-ı ikàb oldu; bekàyı bir belâ gördüm.
Ömür ayn-ı hevâ oldu; kemâl ayn-ı hebâ gördüm.
Amel ayn-ı riyâ oldu; emel ayn-ı elem gördüm.
Lezzet ayn-ı elem oldu; vücudda bin adem gördüm.
Habîb desen onu buldum; ah! Firâkta çok elem gördüm.
Bu eser Birinci Levha ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
