Dağ Pınarı

Ben anne kucağında başladım yâda seni Göz kendini unutur rüyada seni Fazlının eteğine aklın eli erişemez
Ey Nebi.
Ey Muhammed tek yarattı Allah dünyada Seni

Sevinç sevinç berraklık yıldız yıldız parlaklık O ki bir dağ pınarı bulutlar
üstü aklık Yücelikler eşiği,
yamaçlar,
loş kuytular.
Melek sallar beşiği,
nur içinde uyuklar… Semada bir coşkunluk dar geçitler vadiler… Her pınar oluk oluk,
o pınara erdiler.
Doğar geçtiği yerde şehirler,
mamureler
Nakışlar mermerlerde,
alev uçlu kuleler.
Bağlılarını taşır eteğin Rahman’a… Yürür,
gider,
karışır o ilahi ummana.


Nefesiyle yeşermiş,
çimenler ve çiçekler.
Gümüş ışıklar sermiş,
O’nun yolunu bekler.
Pınarlar haykırıyor “Sakın bırakma bizi! Çöller kızgın,
akmak zor,
kum yutar hepimizi.” Semada bir coşkunluk dar geçitler vadiler… Her pınar oluk oluk,
o pınara erdiler.
Doğar geçtiği yerde şehirler,
mamureler
Nakışlar mermerlerde,
alev uçlu kuleler.
Bağlılarını taşır eteğin Rahman’a… Yürür,
gider,
karışır o ilahi ummana.