Yâ Resûlallâh kamer alnun yüzündür âftâb Kim göre şekl-i cemâlün ola ol ‘âl-i cenâb Ey Allah’ın elçisi! Senin alnın ay; yüzün ise güneştir.
Senin güzel yüzünü kim gördüyse o yüce bir kişi olur.
Lutf idüp didi Hüdâ çün rahmeten li’l ‘âlemîn N’at-ı pâkinle tolu nâzil oluptur dört kitâb Allah lutf edip senin için,
Rahmeten li’l- âlemîn dedi.
Senin temiz sıfatlarınla dolu olarak inmiştir dört kitap.
Ol rasûlün medhi içre tûtî-i gûyâ olup Sükker-i vasfıyla yâ Rab kalbüme vir feth-i bâb Ey Rabbim! O peygamberin mehdini daima söyleyen bir kimse olmayı nasib et ve onun şeker gibi tatlı nitelikleriyle kalbimin kapılarını aç.
Ümmet üzre sâye salaldan berü ol şâh-ı dîn Sâyesinde geldi rahmet gitdi âhir ıztırâb O din padişahı gölgesini ümmetin üzerinde saldığı andan beri,
onun sayesinde rahmet geldi ve sonunda sıkıntılar gitti.
Çün hayâl-i vaslun-ıla eglenür bu Ahmedî Oldu bî-hûş fikr-i vaslunla saçun gülâb Senin gül suyu gibi kokan saçına kavuşma düşüncesiyle Ahmed’ in aklı gittiği için o artık,
sana kavuşmanın hayaliyle oyalanmaktadır.
Bu eser Ya Resulallah Kamer Alnun ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
