Cenabındır Şehi Paki

Cenâbındır
şeh-i pâkize-meşreb yâ Resûlallah Cemâlindir meh-i tâbende-kevkeb yâ Resûlallah Ey Allah’ın elçisi! Tertemiz ahlakın padişahı hazretindir.
Ey Allah’ın elçisi! Parlayan ay ve yıldız senin o güzel yüzündür.
Safâ-yı ta’lat-i rûyinle âlem gark-ı nûr oldu Misâl-i mâh-ı enver doğduğun şeb yâ Resûlallah Ey Allah’ın elçisi! Doğduğun gün en parlak aya benzer ki yüzünün güzelliğinin neşesiyle cihan nura boğuldu.
O ebr-i rahmet-i Rahmân ü mahbûb-i Hudâ’sın ki Yüzün suyuna halk oldu cihân hep yâ Resûlallah Ey Allah’ın elçisi! Rahmân’ın rahmet bulutu ve Hüdâ’nın sevgilisisin ki cihan hep senin hatırına yaratıldı.
Felekte pâdişah olsam da etmem i’tibâr ancak Kapında kulluğumdur bana matlab yâ Resûlallah Semâda padişah olsam itibar etmem (bu makama).
Ey Allah’ın elçisi! Benim isteğim ancak kapında köle olmaktır.
Eğerçi vardır
âlemde hezârân rû-siyâh ammâ Benim gibi yok isyandan mürekkeb yâ Resûlallah Ey Allah’ın elçisi! Şu alemde belki binlerce yüzü kara insan vardır ama benim gibi isyan ile dolmuş birisi yoktur.
Ümîd-i mağrifetle dergeh-i ihsânına geldim Günahım yüklenip mânend-i merkeb yâ Resûlallah Ey Allah’ın elçisi! Günahımı bir binek gibi yüklenip affedilme ümidiyle ihsân dergahına geldim.
Edebsizdir deyü etme nigâh-ı lutfdan mahrûm Beni feyzinle kıl merd-i müeddeb yâ Resûlallah (Ey peygamber) Edepsizdir diye (bu kulu) lütuf nazarından mahrum etme.
Ey Allah’ın elçisi! Feyzinle beni edepli bir insan kıl.
Niyâzı Vâsıf’ın senden budur ki feyz-i lutfunla Demâdem olsa zikr ü fikri sen hep yâ Resûlallah Ey Allah’ın elçisi! Vâsıf’ın senden isteği lütfunla her dem zikrinin ve fikrinin sen olmasıdır.