Miskinlikte buldular,
Kimde erlik var ise.
Merdivenden ittiler,
Yüksekten bakar ise.
Gönül yüksekte gezer,
Daima yoldan
çıkar,
Dış yüzüne o sızar,
İçinde ne var ise.
Ak sakallı pir koca,
Hiç bilmez ki hal nice? Emek vermesin hacca,
Bir gönül yıkar ise.
Sağır işitmez sözü,
Gece sanar gündüzü Kördür münkirin gözü,
Alem münevver ise
Gönül Çalabın tahtı,
Çalap gönüle baktı.
İki cihan bedbahtı,
Kim gönül yıkar ise.
Az söz erin yüküdür.
Çok söz hayvan yüküdür.
Bilene bu söz yeter,
Sende cevher var ise.
Sen sana ne sanırsan.
Ayruğa da onu san Dört kitabın manası.
Budur eğer var ise.
Bildik gelenler geçmiş,
Konanlar geri göçmüş.
Aşk şarabından içmiş,
Kim mana duvar ise.
Aşık yoldan
çıkmasın,
Yükseklerden uçmasın.
Sinle sırat görmesin,
Sevdiği didar ise.
Bu eser Gönül Çalab'ın Tahtı ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
