Yolcuyuz

Bu fânî dünyâdan göçeriz bir gün Ölümden kurtuluş yokdur insâna Omuzlar
üstünde geçeriz bir gün

Duydun mu ecele çâre bulanı Bu dünyâ üstünde bâkî kalanı Hazırla kendine lâzım olanı Elvedâ bayrağı açarız bir gün

Azrâîl va’desi dolanı bilir Davetsiz konukdur her eve gelir Dostların ağlarlar düşmân sevinir İyiyi kötüyü seçeriz bir gün

Kazanla teneşir haberci olur Ölümün etrafda çabuk duyulur İpekler sırmalar hepsi soyulur Beş arşın kefeni biçeriz bir gün

Musallâ dediğin bir mehenk taşı Şâhiddir insâna eşi yoldaşı Âkılsen kefeni başında taşı Evlâd ü ıyâlden kaçarız bir gün

Bineğin tabutdur unutma sakın Kapının önüne gelmesi yakın Rızâsı olmazsa Cenâb-ı Hakk’ın Âleme dehşetler saçarız bir gün

Mezârdır fânînin en son durağı Îmânın nûrudur onun çerâğı Melekler getirir bize burağı Cennet-i a’lâya uçarız bir gün

Mü’minin mekânı Cennet-ün-na’îm Münkirin makamı berzah-ül-cahîm Son nefes bizlere lutfeder Rahîm Eceli bal gibi içeriz bir gün

Bu kara toprağa insândır mâye Amel-i sâlihdir kabre sermâye Varınca huzûr-ı fermân-fermâye Hayırla şerleri ölçeriz bir gün

Ey Aşkî ölüme hazır ol her ân Rehberin Hakk olsun düstûrun Kur’ân Nasılsa senin de gelecek sıran Aklından
çıkarma nâçârız bir gün