Eşiklerden yosun bitsin,
örümcek bağlasın mihrap? Civarın,
manzarın,
cevvin,
muhitin,
her yerin matem; Kulak ver Çarpıyor bir matemin kalbinde bin âlem! Samimi yaşlarından coştu ruhum,
hercümerc oldu; Fakat,
matem halâs etmez cehennemler saran yurdu.
İlâhî! Bir müeyyed,
bir kerîm el yok mu,
tutsun da,
Çıkarsın
Şark’ı zulmetten,
götürsün fecr-i maksûda?
Vefa yok,
ahde hürmet hiç,
emanet lâfz-ı bî-medlûl; Yalan râic,
hıyanet mültezem her yerde,
hak meçhul.
Yürekler merhametsiz,
duygular süflî,
emeller hâr; Nazarlardan taşan ma’nâ ibâdullâhı istihkàr.
Samimi yaşlarından coştu ruhum,
hercümerc oldu; Fakat,
matem halâs etmez cehennemler saran yurdu.
İlâhî! Bir müeyyed,
bir kerîm el yok mu,
tutsun da,
Çıkarsın
Şark’ı zulmetten,
götürsün fecr-i maksûda?
Bu eser Umar mıydın ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
