Nedir şakaklarımdaki ter boşluğu kavrayan elim titrek Gözyaşlarımdaki ışık Evrenimden uçup giden ses Alevsiz yanan göklerin Sanki aynalardaki şekil sokakta yürüyen adam ben değilim!
Hangi gurbet hangi mekan gözlerimde duman,
damar damar kan Gökte yıldız yerde toprak sancılı Bende bilirim kuşlar yuvadan uzak
Çiçek dallarında örümcekler kuş seslerini boğdu bildin mi ! bir nağme gibidir hazan el verilmez gönül verilmez
Allah’ım Adanmış bir yürekle uykusuz huzurundayım Hüzün geceyeydi,
Ümit güneşe!
Bu eser Sürgün Mekandan Öte ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
