Åžehid Recep(Åžiir)

Bismillâhirrahmanirrahim Ey şehid,
ey kanıyla kılıca galebe çalan mücahid,
ey tarihin derinliklerinden,
mahrumların,
ezilmiÅŸlerin,
yalın ayaklıların bağrından kopup gelen feryad.
Ey Bedir Ovası’nı,
Uhud Dağı’nı,
Kerbela Çölü’nü,
Beheşti Zehra’yı ve Susa’yı,
Susa’ları mustazaf halklar için,
İslama susamışlar için,
özgürlük aşıkları için,
birer mesaj yurdu,
birer şehadet otağı yapan kahraman,
sen bir destansın.
Yenilgileri zaferlere çeviren bir destan.
Zulüm saraylarını yerle bir eden bir destan.
Sen bir ışıksın,
Camaran Pirinin gözbebeklerinin ışığı.
Karanlıkta kalmışları aydınlatan,
onlara yol gösteren bir ışık… Ey al kanlara bulanan beden,
ey insanlığın feryadı,
ey Muhammedi mesajın havarisi,
Hizbullahi yolun parlak kandili,
sen bir çağrısın,
lavlar gibi fışkıran kıpkızıl kanınla her günü Aşuraya,
her yeri Kerbelaya çeviren,
„Heyhat minezzille“,
feryadınla,
„İslam için öleceksem,
ey kılıçlar alın canımı.“ çığlığınla uyuyanları uyandıran,
mazlumları ayaklandıran,
Hizbullahileri coşturan bir çağrısın sen… Ey şehid sen bir Hamzasın,
tarihin kaderini deÄŸiÅŸtiren bir Ali,
bir Cafer,
bir Mus’ab,
bir Ammar,
bir Hüseyinsin.
Ey ÅŸehid,
ey Ebu Zer’in öfkesi ve ey Zeyneb-i Kübranın feryadı ve ey hizbullah ordunun keskin kılıcı.
Ey adalet terazisinin,
özgürlük kervanının yılmaz bekçisi,
ve ey tarihin övgüsü kanın bir volkandır.
Zalimlerin,
tağutların,
Kabillerin saltanatlarını yerle bir eden bir volkan… Ey şehid seninle öğrendik kanın gücünü.
Ölüme meydan okumayı senden öğrendik.
Sen bizim için bir önder ve öğretmensin.
Ve hep öyle kalacaksın,
sonsuza kadar.
Ey şehit Hacı Nur,
ey ÅŸehit Adil,
ey şehit Abdülhakim,
ey ÅŸehit Abdusselam,
ey ÅŸehit Molla Mahmut,
ey ÅŸehit Abdurrahman,
ey şehit Molla Hüseyin,
ey ÅŸehit Cemal,
ey şehit Selçuk,
ey şehit Abdülkadir,
ey ÅŸehit Muhammed Ali,
ey ÅŸehit Ahmet,
ey ÅŸehit Yusuf,
ey ÅŸehit Åžeyhmus,
ey ÅŸehit Recep,
ey ÅŸehit Hamza,
ey ÅŸehit Ziya,
ey şehit Süleyman.
Sizleri unutmayacağız ve yolunuzu sürdüreceğiz…