Çiğdemler ağlarken gördüm Güneş solgun gök karanlık Sabahsız bir dünya sanki Bosna’da öldü insanlık
Gülücükler düştü yere Masum beyaz gökten mavi Ölürken çocuklar seyreder Bütün dünya sessiz sağır
Yaşamaktan utanç duyar Bosna ölürken yaşayan Çağdaş maske ölüm kusar Ahlar gelir mezarlardan
Çiğdemler ağlarken gördüm Güneş solgun gök karanlık Sabahsız bir dünya sanki Bosna’da öldü insanlık
Sofrası aç kalmış kurtlar
Saldırır beyaz kumruya Çıldırır acıdan dağlar
Yavrusuz kalmış anaya
Bu kara sabah dünyanın Geçer utanç sayfasına Gökler ağlarken susanın İnsan denir mi adına?
Bu eser Sabahsız Bosna ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
