Naat-Sultanı Rusül

Sultan-ı rûsül şâh-ı mümeccedsin efendim,
Bî-çârelere devlet-i sermedsin efendim,
Divân-i ilâhide ser-âmedsin efendim,
Menşur-ı ‘le-amrük’le müeyyedsin efendim.


Sen Ahmed ü Mahmud u Muhammedsin efendim,
Hak’dan bize sultân-ı müeyyedsin efendim.


Hutben okunur minber-i iklim-i bekâda,
Hükmün tutulur mahkeme-i rûz-ı cezâda,
Gülbank-i kudümün çekilir arş-ı Hudâ’da,
Esmâ-i şerifin anılır arz ü semâda.


Sen Ahmed ü Mahmud u Muhammed’sin efendim,
Hak’dan bize sultân-ı müeyyedsin efendim.


Ol dem ki velilerle nebiler kala hayran Nefsi için dehşetle kopa cümleden efgan Yeis ile kulların ola halleri perişan Destur-i şefaatla senindir yine meydan
Sen Ahmed-i Mahmud-u Muhammed’sin Efendim Hak’tan bize Sultan-ı müeyyedsin
Efendim

Bir gün ki dalıp bahr-ı gama-ı firkate gittim.
İlden yitirip kendimi,
bîhodluğa yitdim.
İsyânım anıp,
âkıbetimden hazer itdim.
Bu matlâı yâd eyledi bir seyyid işitdim.


Sen Ahmed-i Mahmud-u Muhammed’sin Efendim Hak’tan bize Sultan-ı müeyyedsin
Efendim

Ümitteyiz ye’s ile âh eylemeyiz biz,
Sermaye-i imanı tebâh eylemeyiz biz,
Babın koyup agyâre penâh eylemeyiz biz,
Bir kimseye sâyende nigâh eylemeyiz biz.


Sen Ahmed ü Mahmud u Muhammed’sin efendim,
Hak’dan bize sultan-ı müeyyedsin efendim.


Bîçâredir ümmetlerin isyânına bakma,
Dest-i red urup hasret ile dûzaha yakma,
Rahm eyle aman âteş-i hicrânına yakma,
Ez-cümle kölen Gâlib-i pür-cürmü bırakma.


Sen Ahmed ü Mahmud u Muhammed’sin efendim,
Hak’dan bize sultan-ı müeyyedsin efendim.