Söyleşürken Cebrâil ile kelâm Geldi Refref önüne verdi selâm Aldı ol şâh-ı cihânı ol zamân Sidre’den gitti ve götürdü hemân Bir fezâ oldu o demde rûnümâ Ne mekân var anda ne arz-u semâ Kim,
ne hâlidir,
ne mâli,
ol mahal Akl ü fikr etmez o hâli fehmü hal Ref’ olup ol şâha yetmiş bin hicâb Nûr-u tevhîd açtı vechinden nikâb Her birisinden geçerken îlerû Emr olundu Yâ Muhammed gel beru Çünkü kamusun görüp geçti öte Vardı erişti ol ulu hazrete Şeş cihetten ol münezzeh zül-celâl,
Bîkemukeyf âna gösterdi cemâl Âşikâre gördü Rabbül-İzzetî Âhiretde öyle görür ümmetî Bî hurûf-ü lâfz-u savtsol pâdişâh Muhammed Mustafâ’ya söyledi bî iştibâh Dedi kim matlûb-ü maksûdün benem Sevdiği cân-ile mâbûdün benem Gel habîbim sâna aşık olmuşam Cümle halkı sâna bende kılmışam Ne murâdın vâr ise îdem revâ Eyleyem bir derde bin türlü devâ Muhammed Mustafâ dedi Eyâ Rabbe’r-Rahîm Vey hatâ pûş ü atâsı çok kerîm Ol zaîf ümmetlerim hâlî nola Hazretîne nîce anlar yol bula Gece gündüz işleri isyân kamû Korkanm ki yerleri ola tamû Yâ İlâhî hazretinden hâcetim Bûdurur kim ola makbûl ümmetim Allâhümme salli alâ seyyidinâ Muhammedinillezî câe bilhakkıl mübîn Ve erseltehû rahmetel lil âlemin
Bu eser Miraç Bahri ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
