Olmadan

Sür çıkar ağyârı dilden tâ tecellî kıla Hakk Pâdişâh konmaz saraya,
hâne mamûr olmadan Hakk cemalin Kâbe’sini kıldı âşıklar tavaf Yerde Kâbe,
gökyüzünde Beyt-i mamûr olmadan Mest olanların kelâmı kendiden gelmez veli Ya niçin söyler Ene’l-Hak,
kişi Mansûr olmadan? Mest olup meydane geldim ta ezelden ta ebed İçmişem aşkın şarabın âb-ı engûr olmadan “Mûtû kable en temûtû” sırrına mazhar olan Haşr-ü neşri bunda gördü nefha-i sûr olmadan Âşıkın çok derdi amma sırrın izhâr eylemez Söylemesi terk-i edeb çünki destûr olmadan Bir acaîb derde düşmüş tutuşur Şemsî müdâm Hakk’a makbûl olmak ister,
halka menfûr olmadan