yeşerdik çiçek açtıkhayatın baharında ne havaya ne suya gönle düşen cemreyiz ılık bir imbat gibi kara kış ortasında ne havaya ne suya gönle düşen cemreyiz
her müminin başında doğuştan sevda tacı böylesine hasretim gök katında ilacı nedenini sorarken geçmişe acı acı ne havaya ne suya gönle düşen cemreyiz
binbir çile içinde bir canımız var ödünç omuzlardakı yukun ateşinden kaçmak güç heryerde zamanda yılda değil günde üç ne havaya ne suya gönle düşen cemreyiz
Bu eser İlk Cemre ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
