Bosna’da Bir Çocuk

Soğuk bir kış gecesi Küçük bir,
küçük bir çocuk

Büzülmüş,
ağlıyor Bir köşede,
yalnız başına

Bir parça merhamet için Uzanan elleri,
minik avucu

Sadece karnı aç değil Sevgi yok,
bir yuva yok

Ağlıyor kaderine Suç bende mi acaba diye

Suç onun değil,
bizlerin Ağlayacak olan asıl bizleriz