Ah İstanbul

Ne rüzgâr,
ne bir esiş kaybolmuş meltemleri ne yeşil,
ne çiçek kalmış koparmışlar
çiğdemleri

öksüz kalmış son ağaçlar konmaz dallarına kuşlar doyumsuz kanat vuruşlar göçüp gitmiş çoktan beri

ah İstanbul,
ah İstanbul güzelliği solan şehir ah İstanbul,
ah İstanbul hatıramda kalan şehir

İstanbul,
İstanbul gözyaşıma dolan şehir ah İstanbul,
ah İstanbul günbegün kaybolan şehir

her yanda beton binalar aynalar,
neon ışıklar ruhlarda karamsarlıklar bulunmuyor gülenleri

ezan sesi minarede karışır korna sesine gonca güller busesine batmış kara dikenleri

ah İstanbul,
ah İstanbul cazibesi yalan şehir ah İstanbul,
ah İstanbul karanlığa dalan şehir

İstanbul,
İstanbul bir yanıp,
bir sönen şehir ah İstanbul,
ah İstanbul yine de sen,
sevdam şehir