Yeşerdik çiçek açtık hayatın baharında Ne havaya ne suya gönle düşen cemreyiz.
Ilık bir imbat gibi karakış ortasında.
Her mü’minin başında doğuştan sevda tacı Öylesine hasretin gök katında ilacı.
Nedenini sorarken geçmişe acı,
acı Ne havaya ne suya gönle düşen cemreyiz.
Bin bir çile içinde bir canımız vardır
Omuzlardaki yükün ateşinden kaçmak güç.
Her yerde,
her zamanda yılda değil,
günde üç.
Ne havaya ne suya gönle düşen cemreyiz.
Bu eser Cemre ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
