Dünyada yepyeni bir insan türü; Üredi gün be gün,
oldu bir sürü.
Künyesinden belli,
meşreb kültürü Göbek adı çağdaş,
adı madrabaz; Bir de soyadı var OKUMUŞ YOBAZ ! Viskisi elinde,
aklı belinde,
Doğmuş anasından,
cambaz telinde,
Adâlet..
Müsâvat… Hep tekelinde; Diploması dersen; cehline cevaz; Câhilden beterdir,
OKUMUŞ YOBAZ ! Eline saz versen,
tutar tersine; Bayılır soprano,
tenor sesine.
Senfoniler var ya..
Gayrı nesine ? Kütük yontulmakla,
kereste olmaz,
Bunun isbatıdır,
OKUMUŞ YOBAZ ! Bağdaş kurmak için,
ikbâl postuna; Postal yalamakta,
yoktur üstüne.
Tapar aynalarda,
kendi büstüne; Midesi geniştir,
zillete doymaz; Ne yese hazmeder,
OKUMUŞ YOBAZ ! Herkesten fazladır (!),
ondaki îman; Altı gün toz duman,
cuma müslüman.
Evde göstermelik,
tozlu bir Kur’ân; Ne var ki; haline,
bir kere bakmaz; Bir de fetvâ (!) verir,
OKUMUŞ YOBAZ ! Para pul zengini..
Hayâ fakiri; Bilmem nasıl paklar,
toprak bu kiri? İşte..
Böylesine zavallı biri; Davul gümbür gümbür,
lâkin uyanmaz,
Gâfil kere gâfil,
OKUMUŞ YOBAZ !
Bu eser Okumuş Yobaz ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
