Kendine gel ey insan! Şakası yok bu işin,
Bil ki; sonu hüsrandır,
bu “secdesiz” gidişin.
Nimetlerden azdıkça,
dönüyorsun şaşkına; Allah’a bir teşekkür,
YOK MU ALLAH AŞKINA? Dünyaları alsan da,
aç gözlerin doymuyor,
Allah’ın kelâmını kulakların duymuyor.
Kibirden köpürdükçe,
dönüyorsun şaşkına; Ölümden ibret almak,
YOK MU ALLAH AŞKINA? Sana yanlış hesaplar tutturuyor o şeytan; Baldıranı,
bal diye,
yutturuyor o şeytan.
Kör cehâlet yüzünden,
dönüyorsun şaşkına; Kur’ân’dan hiç haberin,
YOK MU ALLAH AŞKINA? Sen ki; haram sofrada,
gün be gün coşuyorsun,
O davetkâr şeytanın,
peşinden koşuyorsun.
Bu girdapta döndükçe,
dönüyorsun şaşkına; Biraz akl-ı selîmin,
YOK MU ALLAH AŞKINA? Kendine gel ey insan ! Sanma ki rüyâdasın; Sınavları çok çetin,
fânî bir dünyadasın.
Dikkat et ki; Mahşerde dönmeyesin
şaşkına; Cennetlere talebin,
YOK MU ALLAH AŞKINA?
Bu eser Yok mu Allah Aşkına ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
