Yanılıp da,
yalnızlığa inanma,
Bir sâhibin var ki; uzakta sanma,
Her baktığın yerde,
görünür amma; Nasıl baktığına bağlı gördüğün.
Bilir misin nedir,
gönül gözyaşı? Her madde zerresi; mânâ sırdaşı,
Görmüyorsan eğer,
zikreden taşı; Nasıl baktığına bağlı gördüğün.
Yaşamaktan bir tad,
alamıyorsan; Nefes sevinciyle,
dolamıyorsan; Ruhuna bir gıda,
bulamıyorsan,
Nasıl baktığına bağlı gördüğün.
Bir hayat başlar ki; hergün yepyeni,
Bırak,
dolsun güneş,
aç pencereni.
Sarmıyorsa eğer,
o renkler seni; Nasıl baktığına bağlı gördüğün.
Yazdan sonra bahar,
kış geldi derken; Zaman,
bir sel gibi,
akıp giderken; Hâlâ diyorsan ki; “daha çok erken.” Nasıl baktığına bağlı gördüğün.
O bastığın toprak; bedenin teni,
Üstünde tüylenir,
yeşil çimeni.
Düşündürmüyorsa,
bu gerçek seni; Nasıl baktığına bağlı gördüğün.
Bu eser Nasıl Baktığına Bağlı Gördüğün ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
