Ölüm gerçeğini gördüğü kadar.
Korunur mezarda,
kış zemherinden; İhlâs hırkasını,
ördüğü kadar..
İnsan ki..
Yükselir,
şanı göklere; Nefsini,
yerlere serdiği kadar.
Bürünür Cennette,
tül ipeklere; Hakk’tan aldığını,
verdiği kadar… İnsan ki..
Sırların sırrına erer; Secdenin sırrına,
erdiği kadar.
Güllerle bezenmiş,
bir kabre girer; Garibin gönlüne,
girdiği kadar… İnsan ki..
Makbûldür,
dönmez dileği; İslâm’ı,
ciddiye aldığı kadar.
Şefkâtle yaklaşır,
ölüm meleği; Doğuş fıtratında,
kaldığı kadar… İnsan ki..
İnsandır,
Allah indinde; Kur’ân’ın aşkıyla dolduğu kadar.
Beşikten mezara,
her nefesinde; Âyetlere tâbî,
olduğu kadar…
Bu eser İnsan ki ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
