Babam Derdi ki Yavrum

Küçücük bir darbeden,
kalp kırılır mı deme.
Orman nasıl yanarsa,
bir kibriti çakmakla; Hayırlar da kül olur,
bil ki başa kakmakla.


Babam derdi ki yavrum ! Kibir şeytana hastır,
Şeytanla dost olanın,
âkibeti iflâstır.
Dünya hırsı doyurmaz,
yedikçe aç kalırsın; Kibirde yükselirsen,
kabirde alçalırsın.


Babam derdi ki yavrum ! Çürük tahta boyanmaz; Boyansa da sıratta,
ilk adıma dayanmaz.
Bil ki; o gün ameller,
karşımızda duracak; Önce kendi nefsimiz,
bizden hesap soracak.


Babam derdi ki yavrum ! Dostun postuna kanma,
Allah’tan başkasına,
güvenip de yaslanma.
Var gününde sevilir,
el üstünde olursun; Dar gününde kendini,
yapayalnız bulursun.


Babam derdi ki yavrum ! Öfke kanla beslenir; Şeytan âdemoğluna,
“öldür!” diye seslenir.
Vehimler,
vesveseler,
öfkeye katran döker,
Şeytan ancak,
eûzu besmeleyle diz çöker.


Babam derdi ki yavrum ! Kimseye sır yükleme,
Hiç kimseden sınırsız,
bir sadâkat bekleme.
İnsan pervane gibi,
rüzgâr bulunca döner,
Gündüz fener kesilir,
gece olunca söner.


Babam derdi ki yavrum ! Şükredip duruyorum.
Açgözlü insanlara,
hep şunu soruyorum Bir avuç kara toprak,
üç metre kefen için,
Cehenneme bu kadar,
ısrarla talep niçin?

Babam derdi ki yavrum ! İnsanoğlu savrulur,
Kalpler ancak Allah’ı,
anmakla huzur bulur.
Makam,
mevki,
para,
pul,
insan olmaya yetmez,
İnsanda irfan yoksa,
ceset beş para etmez.


Babam derdi ki yavrum ! Borç insana tasmadır,
Kölelik fermanına,
hem de mühür basmadır.
Fâizin güler yüzlü maskesine aldanma; O şeytan sarmalına,
düşen kurtulur sanma.


Babam derdi ki yavrum ! İnsanoğlu nankördür,
Herkeste kusur görür,
kendi nefsine kördür.
O kaskatı kalbini,
tarife taşlar yetmez; Allah affeder amma,
insanoğlu affetmez (!)

Babam derdi ki yavrum ! Diplomalı câhiller; Kur’ân’a kin üreten,
bir zümreye dahiller.
Hiçbiri kurtulamaz,
girdiği dar kafesten; Ve hiçbiri utanmaz,
tükettiği nefesten.


Babam derdi ki yavrum ! Ölüm herkese yakın; Onunla arkadaş ol,
kaçmaya kalkma sakın.
Ölümle barışırsan,
ömürle barışırsın; Yoksa her türlü şerde,
şeytanla yarışırsın…

Babam derdi ki yavrum ! Rabb’inedir dönüşün; Huzuruna çıkacak,
yüzün var mı? Bir düşün.
Sırattan geçmek için,
iki kanat gerekli; Biri Kur’ân..
Biri de,
düşünmektir sürekli.


Babam derdi ki yavrum ! Dedikodu zillettir; Dilden dile bulaşan,
kronik bir illettir.
Kur’ân; uzaklaş diyor,
gıybetin vahşetinden; Çünkü insan tiksinir,
ölmüş kardeş etinden.


Babam derdi ki yavrum ! Dîne hurâfe katma; Türbede mum yakıp da,
şirki din diye satma.
Yanlarında dururken,
Kur’ân gibi bir liman; Gör ki; şirk denizinde,
boğuluyor müslüman.


Babam derdi ki yavrum ! Kadere küsme sakın; Bil ki; seni yaratan,
sana senden de yakın.
Ne gaflet,
ne cehâlet,
ne sefâlet kaderdir; Allah ancak sabreden,
kullarla beraberdir.


Babam derdi ki yavrum ! Pişmanlık kurtuluştur; Vicdanla yüzleşerek,
yeniden varoluştur.
Pişmanlık; yanmak değil,
yanınca sönmemektir,
Hakk yolundan bir daha,
geriye dönmemektir.


Babam derdi ki yavrum ! Sık gidersen dostuna; Birgün eşik dibinde,
yer bulursun postuna.
Kendini bilmeyenin,
bil ki dinmez gözyaşı; Çünkü sonunda çatlar,
dostun da sabırtaşı.


Babam derdi ki yavrum ! Özgürlük zihindedir; Aklı selim beyinler,
zindanda da zindedir.
Nice köleler var ki; iffetin kalesidir,
Nice sultanlar var ki; nefsinin kölesidir…

Babam derdi ki yavrum ! “Çağdaşlık” dedikleri; Çürümüş bir ahlâkın,
erozyon delikleri.
Moda sık sık değişen,
bir hevâ dürtüsüdür; Oysa hiç değişmeyen,
iffetin örtüsüdür.


Babam derdi ki yavrum ! Bilmeceler kolaydır; Lâkin insanı çözmek,
inanılmaz olaydır.
Kimi durur sınırda,
kimi yıkar bendini,
Kimi pişer ateşte,
kimi yakar kendini.


Babam derdi ki yavrum ! Herşey açık bu dinde; Şeytana dikkat diyor,
yüz doksan âyetinde.
Ne yazık ki; insanlar,
bu çığlığı duymuyor; Hayvanları ürküten,
vahşetine doymuyor.


Babam derdi ki yavrum ! İnsanoğlu aldanır; Servetini gördükçe,
kendini Kârun sanır.
Secde eder,
tapınır,
kotrasına jipine; Bilmez ki; nice Kârun,
girdi yerin dibine.


Babam derdi ki yavrum ! Kürsülere boş çıkma; Seni dinlemek için,
koşup geleni sıkma.
Mikrofon buldum diye,
uzatırsan sözünü; Dinleyen önce esner,
sonra yumar gözünü.


Babam derdi ki yavrum ! Hayvanları yermeyin,
Onlar sözden anlamaz,
ahlâk dersi vermeyin.
Edep,
hayâ,
haysiyet,
ancak insanı bağlar,
Bu durum hayvanlara,
özgürce (!) yaşam sağlar.


Babam derdi ki yavrum ! Secde şuur demektir; Şuur yoksa,
ameller,
beyhude bir emektir.
Nefsanî fırtınalar,
îmânı söndürmesin,
Sen gafleti öldür ki,
o seni öldürmesin.


Babam derdi ki yavrum ! Zehirde bal arama; Nefsin istese bile,
dönüp bakma harama.
Zinâ câziptir,
çeker yaklaşanı bir anda; Ona yaklaşmak bile,
yasaklanmış Kur’ân’da.


Babam derdi ki yavrum ! Fitne katilden beter; Bir fitne; yüzbinlerce,
insan katline yeter.
Fitneler toplumları,
önce kinle yoğurur; Sonra da akıl dışı,
katliamlar doğurur.


Babam derdi ki yavrum ! Bütün dertler bir yana,
Kur’ân da,
ümitsizlik haramdır müslümana.
Her çilenin bir ecri,
gecenin fecri vardır; İnsanın selâmeti,
ancak sabrı kadardır.