Habersizim Ben

Ruh verirsin,
balçıklara bularsın,
Rızık verir,
rahmetinle sularsın,
Beni,
âlemlere üstün kılarsın,
Gel gör ki; şükürden habersizim ben…

Aç günümde,
Senden yardım dilerim,
Dolar taşar,
ambarlarım,
kilerim,
Tok günümde Seni,
dilden silerim,
Gel gör ki; şükürden habersizim ben…

Bedelsiz verirsin,
bana bedeni,
Bedenimi örten,
şu güzel teni,
Ayaklarım alır,
götürür beni,
Gel gör ki; şükürden habersizim ben…

Ellerim,
aşımı sofraya koyar,
Her türlü emrime,
noksansız uyar,
Koklarım,
tadarım,
kulağım duyar,
Gel gör ki; şükürden habersizim ben…

Gözler verdin,
görür oldum yolumu,
Evlat verdin,
sardım iki kolumu,
Sıkmam dedin,
şükür bilen kulumu,
Gel gör ki; şükürden habersizim ben…

Gündüzleri,
gecelerle bağlarsın,
Yorgun bedenimde,
denge sağlarsın,
Bir secd ile,
bin bir yara dağlarsın,
Gel gör ki; secdeden habersizim ben…

Dünya bir mehildir,
tez gelir geçer,
Orda kim ne eker,
mahşerde biçer,
Kurtuluşun yolu,
zekâttan geçer,
Gel gör ki; zekâttan habersizim ben…

Kur’an’ı,
“Okuyun” der,
indirirsin,
Cennetler vâdeder sevindirirsin,
Binlerce âyetle,
ilim verirsin,
Gel gör ki; yorumdan habersizim ben…