Desinler Diye

Şu insan denilen,
iki cinsiyet; Bazen,
şeytan ile kurar ünsiyet.
Namus,
şeref,
hayâ,
edep,
haysiyet,
Ne bulursa harcar..
Desinler diye.


Kimi var,
öyle bir süsler ki sözü; ”Allah” derken bile,
reklamda gözü.
Kırk yılda bir kollar,
iki öksüzü,
Ne cömert bir insan..
Desinler diye.


Kimi,
iffetini koyar masaya; Sattıkça doldurur,
çelik kasaya,
Bir maymuncuk bulur,
her tür yasaya,
Ne akıllı insan..
Desinler diye.


Kimi,
şuuraltı,
cinsel özürlü; Dürüst evliliğe,
kalbi mühürlü.
Kolyesi boynundan,
çıkmaz bir türlü; Ne çapkın bir erkek..
Desinler diye.


Kimi var,
modanın dümen suyunda,
Teşhir hastalığı vardır huyunda.
Kimlik arar durur,
etek boyunda; Ne modern bir kadın..
Desinler diye.


Kimi,
kırkbeşini devirmiş çoktan; Bütçe delik deşik,
anlamaz yoktan.
Kaşları kemandır,
kirpikler oktan; Aman ne hoş kadın..
Desinler diye.


Kimi,
yaşlandıkça isyankâr olur,
Yılda bir çâreyi neşterde bulur.
Altmışlık cildini,
gerdirir durur; Hâlâ güzel kadın..
Desinler diye.


Kimi,
beş yıldızlı salon züppesi; Eğildikçe,
yer süpürür cübbesi.
Kopacak gibidir,
o kalın sesi; Ne nâzik bir insan..
Desinler diye.


Kimi,
gönül vermiş,
güyâ bilime; Beyni muhâliftir,
aklı selime.
Ezberlemiş,
birkaç yaban kelime; Ne kültürlü insan..
Desinler diye.


Kimi,
şöhret yapar,
ilim vesîle,
Allah rızâsını,
düşünmez bile.
Tepeden bakar ki,
cümle câhile; Ne âlim bir insan..
Desinler diye.


Kimi,
iflâs etmiş,
ahlâktan yana,
Politik virüsler,
karışmış kana.
İhânet vız gelir,
hatta vatana; Siyaset cambazı..
Desinler diye.


Kimi,
kıyâmeti,
almaz nazara; Râzı olmaz taştan,
normal mezara.
Mermer ısmarlatır,
türlü pazara; Ne büyük adammış..
Desinler diye.


Daha kimler var ki; saymakla bitmez,
Hiçbirine,
doğru kelâm,
kâr etmez.
Gaflet kapısından,
ölse de gitmez; Son nefeste bile,
Desinler diye.