Şeytan Der ki

ŞEYTAN DER Kİ; “Ey insan ! Allah seni affeder Cehennem korkusunu,
etme kendine keder.
Vur patlasın davullar,
çal oynasın göbekler; O tertemiz kalbine,
şahid olsun melekler… Bak..
Yarışı kazandın,
geçtin beni kibirde; Şampiyonluk kupanı,
alacaksın kabirde.
Doyumsuz şehvetinle,
yıkmalısın bendini; Sen,
küçük bir ilâhsın,
ödüllendir kendini… EY İNSAN ! Yanılıp da,
zekât derdine düşme; Kazandığın serveti,
miskinlerle bölüşme.
Yoksa,
gözlerden düşer,
takımdan elenirsin,
Sonunda nâmertlere,
el açar dilenirsin.
Üzülme..
Etrafında,
varsa namaz kılanlar; Bil ki; onların hepsi,
kalbi kirli olanlar.
Oysa; “çağdaş”lar için,
Allah’ın affı kesin; Sen,
kalbini temiz tut,
müftü ne derse desin… Hele bu genç yaşında,
haccı düşünme sakın; Bırak..
Elinde kalsın,
şu iki duble rakın.
Niçin bunu kendine,
bu kadar dert edersin ? Çok istiyorsan eğer,
yaşlanınca gidersin… Ölümü hiç düşünme,
aldırma tabutlara; Sen,
secdeye devam et nefsindeki putlara.
Bil ki; ölüm korkusu,
mutluluğa tuzaktır,
Oysa..
Yıldızlar kadar,
ölüm sana uzaktır.
Korkma..
Dünyada varken,
benim gibi bir dostun; O kurtlar sofrasında,
delinmez artık postun… Sen,
beni görmesen de,
ben seni görüyorum; Gece gündüz demeden,
yanında yürüyorum.
Hani var ya,
o senin; namus,
şeref dediğin,
Fındık,
fıstık gibidir,
zevkin için yediğin.
Aldırma..
Üç beş yobaz,
seni ayıplasa da; El üstünde olursun,
paran varsa kasada..” ŞEYTAN DER Kİ; “Ey insan ! Seni kıskanıyorum; Bazen yalanlarına,
ben bile kanıyorum.
Ne var ki; seviyorum,
şu isyankâr huyunu; En sonunda çıkardın,
ahlâkın da suyunu… Görüyorsun..
Çöküyor,
ailede zeminler; Üç gün bile sürmüyor,
evlilikte yeminler.
Zinâdan korkuyorsan,
ellerini yıkarsın; Cehenneme girsen de,
biraz yanar çıkarsın… Bil ki sen,
ölür ölmez,
silecekler adını; Şimdi çıkarmaya bak,
şu dünyanın tadını.
Vicdanın kirlenirse,
onu gizler,
saklarsın; Bir dilenci görünce,
üç kuruşa paklarsın… “Kul hakkı” filan diye,
üzme tatlı canını; Bak..
Melekler yazıyor,
muhteşem destanını.
Unutma ki bu dünya,
münâfıklar cenneti; Gör ki; bütün milletler,
alkışlıyor cinneti… Bu dersler sana yeter,
artık özgürce yaşa; Makam,
mevkî,
para,
pul,
putlarınla başbaşa.
Sen îtibar ettikçe,
bu dostunun lafına; Kolayca katılırsın,
o müşrikler safına.
ŞEYTAN DER Kİ; “Ey insan ! Tanrıların hayli çok; Sana rakip olamam,
bende Bir’den başka yok.
Bu güzel sohbetimiz,
kalmasın böyle yarım; Son sözlerim şudur ki; ben Allah’tan korkarım..”