Doğumdan
ölüme,
var olan devran Herkeste bir türlü,
yol olup geçer Uzun sanır evvel,
bu ömrü insan Bir bakar ki bir gün,
yel olup geçer.
Gelmemiş dünyaya,
boşu boşuna Uymalı işleri,
hem de yaşına Helal haram gözet,
her dem aşında Bir lokma yese de,
bal olup geçer
Bu dünya ikbalî görülür serab Nice saray gördüm,
bak şimdi harab Herkes,
ilahi bir emre muhatab Kimi asi,
kimi kul olup geçer
Mesele,
kendini bilmektir önce Fikr-edip âlemi,
özden sevince Varlığa,
birliğe iman edince Çölde olsa bile,
gül olup geçer
Zayıftır unutur,
verdiği sözü Aslında balçıktır,
bedeni özü Her mevsim değişir,
cemali yüzü Kendisi kendine,
el olup geçer.
Bu beden olmuştur,
ruhlara kafes.
Geçmesin beyhude,
sayılı nefes.
Mutlak bir hesap vardır,
terazi hassas.
Her amel orada,
tartılır geçer.
Bu eser Gül Olur Geçer ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
