EkmeÄŸini boyarken kan rengine sermaye,
Ağzına bal sürerler kandırırlar
çocuğum.
Gökyüzünde mavili boyalarla griler,
Ciğerine havayı çok görürler
çocuğum.
Önce sıcak renklerden pembe tablo çizerler.
Düşlerini süsleyip iç dünyana girerler.
Kemirirler sinsice özünü vicdanını,
Haktan yana ne varsa gem vururlar
çocuğum.
Dolarları harcarlar kelaynaklar uğruna Aç ölürken insanlar
Asya’da Afrika’da.
Sömürürler dünyayı senaryo onların ya Barıştan kardeşlikten de vururlar
çocuğum.
Sessizlik ortasında kopup gelen çığlıksın,
Zulüm coğrafyasına belki de son ışıksın.
Son umut fidanımız,
soylu başkaldırısın.
Dünyaya yeni düzen,
sen verirsin
çocuğum.
Bu eser Çocuğum ismiyle
Ä°lahi kategorisine eklenmiÅŸtir.
