Ah medet ya İlâhel Âlemin Ben Menzil’e gidemedim Seydayı hiç göremedim ellerini öpemedim Menzil hasretiyle yandım ben Ben Menzil’e gidemedim Seydayı hiç göremedim ellerini öpemedim Menzil hasretiyle yandım
Azığım aldım yanıma düştüm Menzil’in yoluna varamadım ki sonuna Menzil hasretiyle yandım Ben Menzil’e gidemedim Seydayı hiç göremedim ellerini öpemedim Menzil hasretiyle yandım
Bülbül gülün hayranıdır sofi Seyda kurbanıdır ben Menzil’in mahrumuyum Menzil hasretiyle yandım Ben Menzil’e gidemedim Seydayı hiç göremedim ellerini öpemedim Menzil hasretiyle yandım
Herkes beni deli sanar divane gözüyle bakar kalbim Seyda diye yanar Menzil hasretiyle yandım Ben Menzil’e gidemedim Seydayı hiç göremedim ellerini öpemedim Menzil hasretiyle yandım
Menzil yolları ıraktır akan suları berraktır çorbası daim sıcaktır Menzil hasretiyle yandım Ben Menzil’e gidemedim Seydayı hiç göremedim ellerini öpemedim Menzil hasretiyle yandım
Menzil aşkı yaktı beni yağ gibi eritti teni bu özlemi bitir Rabbim Menzil hasretiyle yandım Ben Menzil’e gidemedim Seydayı hiç göremedim ellerini öpemedim Menzil hasretiyle yandım
Âşık Mustafa inliyor sofiler onu dinliyor özlem/hasret yâresi dinmiyor Menzil hasretiyle yandım Ben Menzil’e gidemedim Seydayı hiç göremedim ellerini öpemedim Menzil hasretiyle yandım
Bu eser Menzil’e Hasret ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
