Ben mutlu bir çocuk idim dünyada Demediler hasret varmış burada Beni seven babam vardı Kıymet bilen annem vardı Şimdi bana yetim derler
Kıymetimi bilmez eller Efendimiz bir yetimi görmüştü Ağlar iken göz yaşını silmişti Gözünden yaşları sildi İster misin Büceyir dedi Senin adın Beşir olsun Rasulullah baban olsun demişti Dünya dar geliyor sığmaz gibiyim Kanatları kırık kuşlar gibiyim Sıcacık yuvam yok artık Şefkatle saran yok artık Şimdi bana yetim derler
Kıymetimi bilmez eller
Bu eser Yetimin Hasreti ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
