Gül derlenir bahçenizde Efendim bülbül güle efgan eder Efendim Aşk bağında hasretinden yanar yanar garip gönlüm kor alevden sönmez oldu Efendim Efendim Beni gül eyle Efendim beni gül eyle beni can eyle Efendim beni can eyle Beni gül eyle Efendim beni gül eyle aşkınla yandır sinemi beni kül eyle
Can mest olur yanınızda Efendim ruha cezbe cüda düşer Efendim Kalp otağı sana susuz erir erir gönül dağı ten solan bir çiçek oldu Efendim Efendim Beni gül eyle Efendim beni gül eyle beni can eyle Efendim beni can eyle Beni gül eyle Efendim beni gül eyle aşkınla yandır sinemi beni kül eyle
