Yedi yüz senede doğar bu güneş Abdülkadir Geylani’min eşidir Hacıya hocaya aldanıp durma babamı sen daldan budaktan sanma İster isen inan ister inanma benim babam evliyalar başıdır Arş-ı Âla’ya çıkar sesinin tonu Gavsul Âzamların sonudur sonu Zahirde hükmeden anlamaz onu kardeş bu bir maneviyat işidir
