Dost elinden ölür isem,
hiç gümansız geri gelem,
Ganimet görün bu demi,
can şükrane vere gelem.
Canın diri tutan kişi,
dost katından
ırağ düşer,
Feda kılam yüz bin canı,
ıraklıktan beri gelem.
Cercis’leyin o dost beni yetmiş kez öldürür ise,
Bin kez dahi ölür isem,
yüz bin kez ileri gelem.
İnanmayan,
gel sinime,
dost adını ayıt çağır,
Kefen donun pare kılıp,
mezarımdan kalkıp gelem.
Bundan böyle n’olasını değme akıl şerh etmeye,
Yunus aydur aşıklara,
dost haberin vere gelem.
Bu eser Dost Yolunda ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
