Düne kadar aboneydin harama; Hep derdin ki ”Sözüm geçer parama” Şimdi musallada,
boşa arama ; Banka vezneleri yok tabutların ,
Tapular bıraktın,
valiz dolusu,
Vârisler
şimdiden,
kurdular pusu.
Niye getirmedin ? Hayret doğrusu ; Gerçi,
bagajları yok tabutların,
Yaşarken,
sen de bir saplantı vardı; Minareler,
sanki sana batardı.
Hele sabahları,
tepen atardı; Gördün ya..
Konforu yok tabutların,
Hani,
“Kur’an” diyen,
sence yobazdı,
Hani,
O yobaza,
her zulüm azdı Az önce mezarcı,
yerini kazdı ; İmdat düğmeleri yok tabutların ,
Ne kadar büyüktü insana kinin.
Hacıya,
hocaya uzardı dilin.
Konuşsana mevtâ ! Bitti mi pilin ? Oksijen tüpleri yok tabutların.
Bu eser Mevta ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
