Elveda Zeynep

Hüseyn meydana gidecek Gidecek ve dönmeyecek Bacısıyla konuşuyor Şöyle vasiyet ediyor Elveda Zeynep Elveda

Ben gidiyorum meydana Düşman ile çarpışmaya Ceddimin dini uğruna Öz kanıma bulanmağa Elvedâ Zeynep elvedâ

Bacı ben şehid olunca Çok dövünüp de ağlama Sabrınız çok olsun bacı Emânet kalın Allah’a Elvedâ Zeynep elvedâ

Zeynep bu susuz yavrular
Yavrusu ölmüş analar
Sana emanetim bacı Yakınma çok sızlanma çok Elvedâ Zeynep elvedâ

Acılar anası Zeynep Hazin baktı kardeşine Ey peygamberler vârisi Kalbimin son tesellisi Kardeş Huseyn kardeş Huseyn

Gücüm yok kırıldı belim Git demeye varmaz dilim Kardeş gitme bir daha dön Son kez göreyim nur yüzün Kardeş Huseyn kardeş Huseyn

Gözlerim arkandan bakar İçim yanar yanar yanar Gözümde yaşlar tükendi Kalbim sızlar sızlar sızlar
Kardeş Huseyn kardeş Huseyn

Küçücük kızı Sakine Koşarak geldi Huseyn’e Açtı minik kollarını Sarıldı ayaklarına Gitme baba gitme baba

Baba ne olursun gitme Bizleri kimsesiz etme Götür bizi Medîne’ye Düşmanlara esir etme Gitme baba gitme baba

Baba bu küçücük kalbim Ayrılığına dayanmaz
Gözlerimin yaşı baba Bir ömür boyu kurumaz
Gitme baba gitme baba

Bütün çocuklarla baba Söz veriyoruz biz sana Biz artık su itemeyiz Su deyip seni üzmeyiz Gitme baba gitme baba

Huseyn elvedâ ediyor Gökte melekler ağlıyor Düşman Huseyn’i bekliyor Zeyneb ölümden dönüyor Eyvâh Huseyn eyvâh Huseyn

Zülcenâh’a bindi Huseyn Susuz yola düştü Huseyn Fırat uzaklardan bakar Akar mahzun mahzun akar Eyvâh Huseyn eyvâh Huseyn

Başına neler mi geldi? Huseyn’i kimler mi kesti? Bunları bana sormayın Nebî ağlar
Zehra ağlar
Eyvâh Huseyn eyvâh Huseyn

Huseyn’e kaç ok saplandı? Kimler elinde doğrandı? Bunları bana sormayın Ali ağlar
Mehdî ağlar
Eyvâh Huseyn eyvâh Huseyn

Çadırları nasıl yandı? Başı kaç diyar dolandı? Bunları bana sormayın Kalem ağlar kağıt ağlar
Eyvâh Huseyn eyvâh Huseyn

Kan kılıca galip oldu Kılıçlar kanda boğuldu Hak müstahakkını buldu Bâtıl düştü zâil oldu

Yakında göreceklerdir
Nasıl bir inkılâp ile Zalimler devrilecektir Zalimler devrilecektir