Gülcem

Uçurumun kenarındayım Hızır Bir dilber kalesinin burcunda Vazgeçilmez belaya nazır Topuklarım boşluğun avcunda Derin yar adımı çağırır Kaldım parmaklarımın ucunda Uçurumun kenarındayım Hızır Bir gamzelik rüzgar yeticek Ha itti beni,
ha iticek

Uçurumun kenarındayım Hızır Civan hazır divan hazır ferman hazır kurban hazır Uçurumun kenarındayım Hızır Güzelliğin zulme çaldığı sınır Başım döner,
beynim bulanır El etmez gel etmez Gözleri bir ret,
bir davet Gülcem uzaktan dolanır

Uçurumun kenarındayım Hızır Gülce bir davet Mecaz değil maraz değil Gülce bir afet Peri değil huri değil Gülce beyaz bir zehir Gülce en vahim has buram buram zehir Yar yüzünde infaz Bir gamzelik rüzgâr yetecek Ha itti beni,
ha itecek Güzelliğin zulme çaldığı sınır

Uçurumun kenarındayım Hızır Ben fakir En hakir Bin taksir Ateşten Kalleşten Mızrakla gürzden Dabbetülarz’dan Deccal’dan,
yedi düvelden Korku nedir bilmeyen ben Tir tir titriyorum Gülce’den Ödüm patlıyor Gülce’ye bakmaktan
Tutum tutuluyorum,
ürperiyorum Saniyeler gözlerimde birer can Her saniyede bir can veriyorum

Uçurumun kenarındayım Hızır Bir dilber kalesinin burcunda Muhteşem belaya nazır Civan hazır divan hazır ferman hazır kurban hazır Uçurumun kenarındayım Hızır Güzelliğin zulme çaldığı sınır ey Hızır