N’ola tâcım gibi başımda götürsem dâim Kadem-i nakşını ol Hazret-i Şâh-ı Rusûl’ün Gül-i gülzâr-ı nübüvvet o kadem sâhibidir
Ahmedâ durma yüzün sür kademine o gülün
Bâşuma günden güne derd ü belâ eksük degil Gâhî aşk-ı yâr ile cevr ü cefâ eksük degül Aldı aklum âkibet Mecnûn’a döndürdi beni Yârimün yanında a’dâ dâimâ eksük degül Vech-i hûbâna eger baksam da tesbîh eylerüm Dilde hiç bir vech ile zikr-i Hudâ eksük degül Nev-bahâr oldı gönüller hep yirinden oynadı Bağda sıyt u sadâ zevk u safâ eksük degül Bahtiyâ Ferhâd-veş tağlar içinde yüri sen Bir saç-ı sünbül leb-i şîrin sana eksük degül
Çün sana gönlüm mübtelâ düşdü Derd ü gam bana âşinâ düşdü Zühd ü takvâya yâr idim evvel Aşk ile benden hep cüdâ düşdü
Bu eser Tac ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.