Dest-i kudretle yoğ iken âlemi vâr eyledin Kimini müslim kılıp kimini küffâr eyledin Hârdan güller bitirdin nahlden hurma-yı ter İbret için kullarına hikmet izhâr eyledin Kimine virdün bihişt ü hil’at ü tac ü kemer Kiminün yerin cehennem menzilin nar eyledün Kiminin kaddini kıldın serv ü ar’ardan yüce Gözleri yaşın kiminin cû-yı enhâr eyledin Rûzu Rûşen eyledin emrinle gün etdi tulû’ Geceyi encümler ile zeyn edip târ eyledin Güller ile Gülşen içre hârı kıldın hem-nişîn Geceler tâ subha dek bülbülleri zâr eyledin Zâhide erzâni kıldın Kevser ü hûr u behişt Bu Muhibbî bendeni müştâk-ı dîdâr eyledin
Karşında ben pervâneyem,
Sen şem-i tâbânsın bana… Aşkınla ben divâneyem,
Sen âfet-i cânsın bana! Cevr ü cefâ,
kahr ü sitem,
Mihr ü vefâ cûd ü kerem… Ben bende-i fermânınem,
Sen şâh-ı sultânsın bana! Zülfüne gönlüm bestedir,
Âhım göğe peyvestedir… Cânâ,
Muhibbî hastedir,
Sen derde dermânsın bana…
Bu eser Müştakı Didar ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
