Derman arardım derdime derdim bana derman imiş Burhan sorardım aslıma aslım bana burhan imiş
Sağ u solu gözler idim dost yüzünü görsem deyu Ben taşrada arar idim ol can içinde can imiş
Öyle sanırdım ayriyem,
dost gayridir ben gayriyem Benden görüp işiteni bildim ki ol canan imiş
Savm u salat u hacc ile sanma biter zahid işin İnsan-ı Kamil olmağa lazım olan irfan imiş
Kanden gelir yolun senin ya kande varır menzilin Nerden gelip gittiğini anlamayan hayvan imiş
Mürşid gerektir bildire Hakkı sana hakkel-yakin Mürşidi olmayanların bildikleri güman imiş
İşit Niyazi’nin sözün bir nesne örtmez
Hak yüzün Hak’tan ayan bir nesne yok gözsüzlere pünhan imiş
Bu eser Burhan İmiş ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
