İyilik

Bir zamanlar bir tüccar yaşardı.
Kendi halinde birisiydi.
Dindar birisi olduğu söylenemezdi,
ama onunla ticaret yapanlar pişman olmazdı.
Adam insanlara kolaylık gösterir elinden gelen yardımı yapardı.
Yüreği merhametten nasip almıştı.
Bir gün bu adam öldü.
Ruhunu almak için bir melek geldi ve ona sordu.
‘Dünya hayatında bir hayır işledin mi?’ ‘Bilmiyorum’ diye cevapladı adam.
Gerçekten de ne ibadethaneye uğramış ne de kulluk görevlerini yerine getirmişti.
‘Bir daha düşün bakalım,
belki hatırlarsın’ diye tekrarladı melek.
‘Bir şey hatırlamıyorum’ dedi adam,
‘ancak dünyada iken,
insanlarla alışveriş yapardım.
Bu işlerde zengine ödeme müddetini uzatır,
fakire de kolaylıklar sağlardım dedi.
Sevgili dostlar Cenab-ı Allah,
adamın bu kadarcık iyiliğine karşılık adamın bütün günahlarını affedip Cennetine koydu.
Bizler de duamız odur ki kalbi iyilikten ve güzellikten nasibini alan kullardan eylesin bizleri ve sizleri güzeller güzeline emanet ediyorum.
Allaha emanet olun.