İlk Yazda

Sen bir şarkıyı yorumlarken ayaklarım yerden kesilir benim yedi kat göklerde dolaşırken başım bir yıldıza çarpar ak kor kesilir bedenim

Sen bir şiiri yorumlarken bense gök kuşağına binerim aman yüreğim kıpır kıpır bir kuştur artık dağın,
vadinin üzerinde yağmurla yarış ederim.


Sen bir resmi yorumlarken boyalar canıma karışır benim figürler egemen zaman ve mekana yer gök türkü çiçeğidir yeşerten sensin güzelim

Sen sustuğun vakit ilkyaz yok artık.
berekette biter,
sevda da biter.
birden çöküverir kış ve karanlık.
şarkısız,
şiirsiz,
resimsiz bir dünyaya dökülür kanatları kırılan türküler.”