Hücremde

Bir anamı,
birde seni hatırlarım.
Birde düşmez-kalkmaz
Allah’ımı Elbet biter,
elbet geçer bu günler.


“Uzun satırlar yazdık acılar
üstüne.
Kısa satırlarda kaldı mutluluk.
Onu da parantezlere bıraktık.
Noktalar koymadık,
virgülle geçiştirdik.
Anlatamadığımız dertleri üç ünlemle bitirdik.
Yazamadığımız şeyleri soru işaretlerine bıraktık.
“Mesela” dedik kurduğumuz hayallere,
“umut” dedik ihtimallere,
“sevda” dedik uzattık boynumuzu pamuktan ipliklere,
“CAN” bıraktık.”

Zümrüdü Ankalar bekler yolumu kaf dağlarında Ben gidemem,
ben gidemem.