Ey insan ey insan ey yüzü akı gönül aydınlığı ey yüzü akı gönül aydınlığı Ey insan ey insan ey yüzü akı gönül aydınlığı ey yüzü akı gönül aydınlığı Kabul olmuş sadaka kadar güzel bir duygu sarıyor seni anan yüreğimi Bastığın toprakla yıkadığın gözüme şimdi güneş bile siyah görünüyor Ey yüz akı gönül aydınlığı ey yüzü akı gönül aydınlığı Ben kendime ağlarken Uhud da ağlar mıymış Hıra ‘yı mahzun gördüm soramadım sevgili Hasretinin dışında başka derdi var mıymış? Hasretinin dışında başka derdi var mıymış? Ey insan içimde büyüttüğüm tüm çiçekleri sana adıyorum ıtırları,
yaseminleri,
menekşeleri lale bana kalsın kapına çiçeklerin karalısını sunmaktan utanıyorum Ey insan göklerin öğrencisi,
yerlerin öğretmeni ey sen öğrettin taşa konuşmayı ağaca selam vermeyi aya yarılmayı,
toprağa dürülmeyi göklere kurulmayı,
durmayı zamanı yaşamayı ve ölmeyi sen öğrettin insana O bengisu gözünden fışkıran pınar mıymış? Baharların kaynağı ve yolunu gözleyen bir ben sevda şehidi,
bir de şu çınar mıymış? Ey insan hıncını hıncıma kat sancını sancıma kat pamuktan ellerini geçir yürek halkama ister ayağın katına çek istersen yerlere at.
Ben kendime ağlarken Uhud da ağlar mıymış Hıra ‘yı mahzun gördüm soramadım sevgili Hasretinin dışında başka derdi var mıymış? Hasretinin dışında başka derdi var mıymış? Ey insan.
Bu eser Yasin ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
