Dökülür İçim

Bir rüzgâr savurur zaman zaman alır beni bir ağaç kabuğunda toparlarım kendimi Götürür bilmediğim diyarlara aşk beni toprak kokar gül kokar annemin kucağı gibi Dökerim içimi dökülür içim son kez ve ilk defa sana dökülür Gökyüzü gibi damla damla paramparça parmak uçlarımdan sana dökülür aşk