Açtım ellerimi ulu dergâha cürmü isyanımla kapına geldim Merhametin sonsuz rahmetin âlâ utana sıkıla kapına geldim Ağlaya ağlaya sele dönüştüm sızlaya sızlaya ateşe döndüm İnleye inleye köze dönüştüm utana sıkıla kapına geldim Sürüne sürüne yollara düştüm derdi derunumdan dağları aştım Başka bir kapım yok affına koştum utana sıkıla kapına geldim
Medet ya Sahibel imdat Gariplik tuttu boynumdan,
büker Mevlâ’ya Mevlâ’ya.
Gözüm,
her derdi gönlümden,
döker Mevlâ’ya Mevlâ’ya.
İnandım aşk-ı mutlak bir gönül bir sevgi bir Hakk bir Dilim doksan dokuz tekbir çeker Mevlaya Mevlaya Başka bir kapım yok affına koştum utana sıkıla kapına geldim
Bu eser Başka Kapım Yok ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
